Recent update

Subscribe to RSS feed

hay naku…

December 24th, 2004 by fountainpen

malamang e2 na ang pinaka malungkot kong entry sa buong buhay ko.. sobrang lupet nito.. hehe.. ni nde ko nga alam kung pano uumpisahan yung kwento ko eh… sa mga nakakabasa.. basa lang kayo jan.. ewan ko kung malulungkot kayo o matatawa sa mga nangyayari sa buhay ko.. hehehe.. pero share ko lang.. hehhe.. everybody is free to comment or whatever hehhe…

first thing in the morning of december 19 2004…. ako pa ang unang gumising sa aming tatlo.. may nag overnyt kse sa bahay.. dalawang kabarkada ko.. kse syadong gabi na nun at so called "last gimik" ko na nun.. cyempre yun na ang araw ng aking pag-alis.. sobrang eXited na ako.. nde maipaliwanag ang aking kasiyahan dahil sa wakas! makakapiling ko na rin ang aking pamilya.. (dahil nawalay ako sa knila ng mga ilang bwan…. tagal na kse eh)

gumising na rin yung isa kong kabarkada (marlon).. nagpatulong akong mag pack ng mga gamit ko papunta dun… kse sobrang nde ko na alam kung anong uunahin ko.. hehehe.. eXcited nga eh.. hhehehe.. inabot kmi ng mga 3 hours para lang mag empake.. heheh.. tapos nung isasara na nmin yung maleta.. sobrang nakakainis dahil nde namin maisara ng maayos.. sabi ko sa sarili ko.. "ayaw ata akong paalisin ng maleta ko eh" tapos todo force na kmi para sumara yung maleta.. cguro inabot kmi ng mga half hour pa lang maisara ng maasos yung maleta na sobran pinahirapan kmi.. pero naisara rin nmn namin.. hehe.. then ligo na ako.. tapos nagbihis.. then alis kmi punta kmi ng robinsons place! hehehe.. last malling na ito! heheh..

habang pababa kmi ng elevator.. pinahinto ko yung elev8or sa ‘odd’ floor which is nde pwede kse even yung elevator na pinanggalingan ko tapos papabain ko sa odd.. heheh.. cyempre.. sobrang talented ko.. kaya ko na papababa sa odd.. hehe.. may hinatid lng kming gamit na nde na kasya sa bagahe ko.. kse nde na nga masara eh.. hehehe.. pagdating namin sa lobby.. pinagsabihan kmi ng guard na bawal dw yung ‘mag-magic’ sa elevator.. aba! kelan pa naging bwal yun! behehe… then kinuha ba nmn yung mga pangalan nung mga visitors ko.. (which is pointless.. bakit nya kukunin yung mga pangalan nila!? inaano ba cla ng mga bisita ko!? the hell ‘for the record’ yan!).. natikman tuloy nila ang pagkapilosopo ko.. heheh..

nagtuloy kmi sa RP… saya namin.. heheh.. nanlibre na lng ako.. nilibre ko n lng c marlon at re-an…. tapos nung mga 7:45pm na.. dapat aalis na kmi.. sobrang nagmamadali na nga eh.. kse dapat mga 8:30 nsa airport na ako.. heheheh… nung nagdadrive na c marlon.. namali pa ng daan.. napunta pa kmi sa sobrang TRAFIC! na daan.. heheh.. (bkit ako tumatawa.. nde nga pla nakakatawa yun) sobrang inis na inis na kmi.. kse check in na ng mga bagahe.. wla pa ako sa airport! wahh!! sabi ko na nmn sa sarili ko.. ayaw ata akong paalisin eh.. minalas na nmn ako… umabot ako sa airport ng mga 9:30 na.. lupet noh!? heheh.. [um.. sarap ng go nuts donuts! hehe.. sori ah.... kumagat lng ako.. well 2loy ko na yung story ko.. nagbabasa pa ba kayo?! heheh. sana nga.. e2 na.. tuloy ko na] ayun na nga…

nandun na ako sa loob ng airport! hehe.. sa wakas! ang bigat ng maleta ko.. na sobrang tinutulak ko na cya papunta dun sa xray.. .heheh.. pagdating ko sa may check in counter… tiningnan yung passport ko.. then the visa.. the visa.. expired! tanginang buhay toh.. nde na tlga ako makakaalis! mura ko ng mura sa loob ng airport! tawag agad ako sa dad ko.. sobrang napapa oh my god na lang ako sa phone.. kse i can’t beleive it na ng ako makakaalis ng pinas!

ilang days rin akong nalungkot kse sobrang nde ako makapaniwala na nde tlga ako makakalis that day.. and the following day.. and the following day…. until naicip ko na lang na ayos lang sakin na d2 ako sa pinas magpasko.. at tuluyang nde na makabalik dun.. natanggap ko na na kahit nde ako makabalik dun eh ayos lng sakin.. wla rin nmn akong magagawa eh… cla na lang ang magpunta d2 kung gs2 nila.. ayos lang sakin.. ang kinakatakot ko lng eh.. wla na kse akong pera.. naubos na dahil sa mga pinamili ko para sa knila.. na sayang lang kse nde rin ako ma22loy…

pero dont lose hope…. just keep praying — sabi ng mama ko.. naiyak nga ako sa knya kse sabi ko hirap na hirap na ako sa kakabalik ng embassy para lang lakarin yung visa ko.. tapos wla rin nmn akong napupuntahan…. tinanggal ko na nga lahat ng kamalasan ko sa katawan eh.. nde na ako nag baller id nung nagpunta ng embassy.. nde ko na rin sinuot yung bago kong shoes.. bka yun kse yung malas nung nagpunta ako the other time.. sinutot ko yung mga dugudugs ko sa paa.. kse nde ko cla nasuot nung nagpunta ako nung isang araw sa embassy….. isa na lang ang nde ko nagagawa.. bka kailangan magpunta nmn ako ng simbahan para lang swertehin na ako.. dasal nmn ako ng dasal gabi gabi.. sinisimiulan ko habang naliligo ko.. habang nagbibihis.. habang pumapara ng taxi.. habang trafic sa gil puyat ave…. habang nakapila sa entrance ng embassy.. habang hinihintay yung mga arabong kukuha ng form ko para tingnan kung bibigyan ba ako ng visa o hindi.. habang pinababalik nila ako ng mga 2pm para kunin ang resulta ng aking visa extension.. habang hinihintay kong tawagin yung pangalan ko sa counter #4…. habang nagmamakaawa ako sa consul na bigyan ako ng visa extension.. habang nakikipag english-an ako sa mga tao sa loob ng embassy.. habang pabalik balik ako sa labas ng embassy para kunin ko yung celphone ko na nde pwedeng ipasok sa loob…. habang naiiyak na ako kse nadarama ko na wla na nmng mapupuntahan yung gnagawa ko… habang nagpapalit na ako ng simcard dahil wla ng battery o wla ng load yung isa kong sim…. habang pumapara ulit ako ng taxi pauwi… habang tinitingnan ko ang metro na isang daan na nmn ang babayaran ko.. habang pinpigilan ko ang mga luha kong pumatak.. sobrang lungkot.. patuloy ako sa pagdarasal.. humingi ng mga kasagutan kung bakit ganito ang buhay…. kailangan bang malasin ako hanggang sa ngayon? nde pa nga ako nagsisimba.. bka nga ganun.. magsisimba na nga ako eh.. pero kailan?

tanggap ko na ngayon ang mga nangyayari sakin.. mejo nde na ako nalulungkot…. kahit na nde aabot sa saudi yung hamon na bilin ni mama.. heheh.. at nde ko na inabutan yung intrams sa school kung san ako gmraduate ng high school.. kahit na nde ko mabibigay kay puppy yung puppy na napili nya nung magkachat kmi.. kahit na nde aabot ng pasko yung mga regalo ko para sa kapatid ko at sa mama ko.. at sa dad ko.. kahit na marami akong mamimis na mga pips dun na lagi kong kasma kapag pasko..

heheh.. nabasa mo ba lahat? lungkot noh? sana nmn nde ka naiyak.. hehe.. dahil nde nakakaiyak yung entry ko.. shinare ko lng.. cge.. antok na ako.. ilang oras ko ng tinatype ko.. ang sakit na rin ng mga kamay ko.. cge! merry chirstmas!… sana makaalis ako before new year! pls pray for me.. bka yun rin ang kulang.. mga dasal nyo..

Posted in from my other blog | | |


One Response to ' hay naku… '

Subscribe to comments with RSS

  1.   'dee-ei'katorxe said,

    on November 2nd, 2005 at 12:58 pm

    et0 pala ang kwent0., di kasi binu0 ng ut0l m0., ang lungk0t naman., kulang nalang tumul0 na luha k0., actually muntik na., eh napigilan kasi pur0 mumu ung nasa tibee., sayang, malakas pamandin ak0 kei Lord., kas0 di k0 t0h nabasa nu0n., hehe., per0 ang lungk0t talaga., sadiang ang lungk0t naman ng buhay m0., sana mei magbag0.,

Leave a reply


Categories

Archives

Meta