Recent update

Subscribe to RSS feed

MAYONNAISE JAR and 2 CUPS OF COFFEE

October 11th, 2006 by fountainpen

When things in your life seem almost too much to handle
When 24 hours in a day are not enough
Remember the mayonnaise jar and 2 cups of coffee.

A professor stood before his philosophy class and had some items in front of him.
When the class began, wordlessly, he picked up a very large and empty mayonnaise jar and proceeded to fill it with golf balls.

He then asked the students if the jar was full. They agreed that it was.

The professor then picked up a box of pebbles and poured them into the jar. He shook the jar lightly. The pebbles rolled into the open areas between the golf balls.

He then asked the students again if the jar was full. They agreed it was.

The professor next picked up a box of sand and poured it into the jar. Of course, the sand filled
up everything else.

He asked once more if the jar was full. The students responded with a unanimous "yes."

The professor then produced two cups of coffee from under the table and poured the entire contents into the jar, effectively filling the empty space between the sand.

The students laughed.
"Now," said the professor, as the laughter
subsided, "I want you to recognize that this jar represents your life.
The golf balls are the important things

-     God, family, children, health,
friends, and favorite passions -
-     things that if everything else was lost and only they remained, your life would still
be full.

The pebbles are the other things that matter like your job, house, and car.

The sand is everything else — the small stuff.

"If you put the sand into the jar first," he
continued,  "there is no room for the pebbles or the golf balls.  The same goes for life. If you spend all your time and energy on the small stuff, you will never have room for the things that are important to you."

So…
Pay attention to the things that are critical to your happiness. Play with your children. Take time
to get medical checkups.
Take your partner out to dinner. Play another 18.
There will always be time to clean the house and fix the disposal.

Take care of the golf balls first
– the things that really matter. Set your
priorities. The rest is just sand.

One of the students raised her hand and inquired
what the coffee represented.

The professor smiled. "I’m glad you asked. It just
goes to show you that no matter how full
your life may seem, there’s always room for a
couple
of cups of coffee with a friend."

Posted in mga palabas | | | 0 Comments

ang bakasyon

October 10th, 2006 by fountainpen

magbabakasyon muna ako.. paalam!

Posted in teleserye | | | 0 Comments

salamat sa iyong suporta… sige!

October 7th, 2006 by fountainpen

hahaha.. tangina yung kantang yan.. soreh kung sa picture taking eh.. bka mangyari ang tuluyang pagbigkas ng mga katagang yan.. hahaha!!! sige! heheh.. salamat sa iyong suportah! sige! heheh

ayos na nmn.. well.. nood muna ako ng friends.. para pantaggal ng stress.. heehehe.. "SIGE!"

Posted in mga patalastas | | | 0 Comments

WALTZ — by hale

October 6th, 2006 by fountainpen

I hate the way you are
So mean to me by far
The most frigid girl
That i have ever known

You speak loudly, but
When i’m not around
You’ll be just like them
So shallow and obnoxious

Please…
That’s enough
That’s enough
Please…

I’ve said this a million times before
And i’m sick
But all that i need
And all that i bleed
And all that i care for
Is you

You said that you’d call
But time you’ll be at home
But you never did
You said you did mean to

Now i’m outraged
As if we’re engaged
You made me realize
I’m just your alibi

Please…
That’s enough
That’s enough
Please…

I’ve said this a million times before
And i’m sick
But all that i need
And all that i bleed
And all that i care for
Is you

And all that i need
And all that i bleed
And all that i care for
Is you

I hate you..

Posted in lyrics | | | 1 Comments

cryer inside

October 6th, 2006 by fountainpen

sorry na lang sa tatamaan ah.. sorry dahil nde ko na ma-contain itong nagsusumabog kong damdamin.. ayoko sanang sabihin sayo ng direcho kse alam kong maiiyak ka tlga kapag nasabi ko sa mukha mo to.. mabuti pa sanang wag mo ng basahin to… binabalaan na kita.. wag mo ng ituloy ang pagbabasa kung ayaw mong masaktan…

hindi tlga ako payag sa plano eh.. napilitan lang ako.. ewan ko ba kung bakit idinuduldul nyo sakin yang ANO na yan.. eh alam nyo nmn na nde ko kayang mag-isa yan.. so what kung may mga alipores akong kasama.. nde nyo rin ba akong kayang tulungan? nde MO rin ba ako kayang tulungan? uutusan mo ako na parang alam ko na agad ang gagawin.. ok sana kung bibigyan mo ako ng mga makaka2long.. kahit nde na ikaw.. bsta magrecommend ka lang ng tao.. pakiusapan mo rin yung taong GUSTONG TUMULONG SAKIN… dahil napakahirap humanap ng taong tutulong sakin..

sa totoo lang.. ur putting up pressure on me.. nasestress ako.. pinaka ayoko pa nmn sa lahat yung nasestress ako.. kaya nagiging ganito ako.. ayoko lng tlgang sabhn sayo ng harapan.. maiiyak ka lang tlga..

i dont want to go into details.. kaso nde mo tlga magegts kung ano tlga ang nararamdaman ko.. ang gs2 ko lng nmn eh.. kung akala mong tinutulungan mo ako sa ginagawa mo sakin.. well.. feeilng ko… wla kang naitutulong sakin.. utos ka lng ng utos..

alam mo nmng first time kong maghandle ng project tapos bigla mo akong gaganitohin.. (ayan.. malamang kilala mo na kung cno ka at kilala na rin nila kung cno ang tinutukoy ko d2 sa entry na to)… alam mo bang nahihirapan akong mag-approach sa mga tao na kung gs2 nila akong tulungan dahil nahihiya ako sa knila.. i dont want them to have any responsibility.. lalu na kung MAMADALIIN AT AAPURAHIN KO LNG CLA… i dont want to hear from them na.. "bakit mo lang ngayon cnabi sakin? ayoko marami akong gagawin!".. ayoko tlga ng ganung mga scenario…

tapos binigyan kita ng part.. sasabhn mong ayaw mo.. dahil sabi mo marami kang ginagawa.. if you can enumerate things na ginagawa mo na nde ko rin gagawin.. sabhn mo lng.. kahit ilagay mo sa COMMENTS  nitong entry na to… kse if your doing ur RECODES… gumagawa rin kmi nun.. at kung idadahilan mo ang thesis.. GUMAGAWA RIN KMI NUN.. lahat tayo maraming ginagawa…. kung gs2 mo ako pa ang mag-enumerate sayo ng mga gagawin ko na nde mo nmn ginagawa.. one thing is.. yung mga ginagawa ko sa isa naming bahay.. naglilinis kmi dun.. alam mo nmng dumating na c mama.. kailangan nya kmi dun.. that’s y wla ako madalas sa bahay… alam mo rin na ako lng ang marunong magdrive sa amin.. kailangan nila ako para makapunta kung san san..

nde ko pinapamukha sayo yan dahil sa ayoko nung pinapagawa mo sakin.. im trying to point out eh… sana lang eh bigyan mo nmn ako kahit konting suporta pareh.. kse bigla mo akong bibigyan ng mga kung ano anong mga forms na kailangan ipass on FRIDAY (which is.. today).. eh ni nde ko nmn alam yung mga forms na yun.. nde ko nga alam kung ano ang mga ilalagay dun.. and late mo na rin cnabi sakin contact number nung bus.. at AKO PA RIN BA ANG MAKEKWENTA  ng payment ng bawat student? biruin mo.. kailangan kong maghanap ng mag-announce kung kelan ang deadline for the PAYMENT eh nde ko pa nga alam kung magkano yung babayaran eh.. DAHIL WLA AKONG IDEA.. AT DAHIL NDE AKO YUNG NAGCONTACT NUNG BUS NUNG UNANG PANAHON.. sana CNABI MO MAN LANG DUN SA NAGCONTACT DATI NG BUS NA CYA NA LANG ANG MAGCONTACT ULIT AT TULUNGAN AKO… naicip mo ba yun.. sabhn mo nga sakin.. kung naicip mo ba yun!?

well.. you wont have to do anything.. NAKIUSAP na ako kay ruby na kung pwede cya na yung magcontact dun sa bus at nakiusap na rin ako kay ric kung pwedeng cya na yung bahala sa mga ctm na nde natin classmates.. ayoko ng humingi sayo ng favor.. dahil wla rin nmn akong maasahan sayo.. marami ka kseng ginagawa.. at sayo rin fabie.. nde na rin ako hihingi sayo ng pabor.. sabi mo kse iba ka eh.. nsa ibabaw ka eh..

kung magiging ok namn tong project na to.. wag nyo na lng akong pasasalamatan.. dahil in the first place.. nde ko tlga gusto tong project na to.. napilitan lang ako.. at dahil sa sabi nyo eh struct pres ako.. kaya ko lng ginawa to.. i wont be taking any projects after this unless nagvolunteer ako…

putangina.. sorry tlga.. alam kong mababasa to ng lahat ng mga nagbabasa ng blog ko… at kilala ka na nila.. at kilala mo na rin kung cno ka.. im really sorry.. ayoko lng tlgang sabhn syo to ng harapan.. i was crying deeply inside for this entry.. pero nde ko na tlga macontain.. im really sorry..

Posted in mga patalastas | | | 2 Comments

ang sakit ng ulo ko

October 3rd, 2006 by fountainpen

isa lang ang ibig sabhn nyan… naiistress ako…

nakapaglaro na nga ako ng dota sa battlenet.. pero masakit pa rin tlga ang ulo ko.. wahh.. wlang naitulong ang past time ko.. hehehe.. kumain na nmn ako ng dinner.. cguro dahil over tulog lng ako.. at dahil sa panalo ang USTE. hehehe.. ang lakas tlga ng USTE.. pero humada lng cla.. next season.. balik na ang LASALLE… sayang tlga.. umiiyak pa nmn c intal.. hehehe.. sayang ang game.. sayang at nde nakuha ng ATENEO ang championship.. pagkakataon na nga nila na makuha ang championship dahil wla ang LASALLE.. haha… well.. nde nmn tlga 2ngkol d2 ang ibablog ko.. kaya wag na ito ang pagusapan…

mejo out of the topic tlga tong subject ng entry ko ngayon.. 2ngkol ito sa mga kaibigan kong nde ko na nakakasama at nakakapiling.. at nde ko na rin alam kung ano na ang nangyayari sa knila.. parang nde ko na cla kilala.. pero well.. that’s life.. ganun tlga ang buhay kapag nde nagtutugma ang mga skeds nyo.. parang wla na sa connection.. magkikita lang cguro kayo kapag may same class kayo.. pero ano nmn yun.. parang isang oras lang.. tapos wla na.. hiwahiwalay ulit.. heheh.. nde masaya.. pero ganun tlga..

may mga naririnig akong mga balita.. pero nde ko rin nmn alam ang detalye… dahil nde ko rin nmn natatanong.. nde ko nakikita sa personal.. nde ko nakikita sa ym.. nde ko nakakatxt.. kahit tawag, nde matawagan.. nde makabonding.. iba ang trip.. salungat sa trip ko.. hehehe.. para akong nanonood ng telenovela na irregular ang napapanood ko.. yung tipong nde araw araw eh nasusubaybayan ko ang palabas.. nawawala ako sa storya.. nde ko na alam na may bago na plang character sa picture.. at nde ko rin namamalayan na nagiiba na pla ang sitwasyon..

d2 tlga sa mundo.. nde mo kayang iaccommodate lahat ng friends mo.. at nde mo kayang asikasuhin cla lahat.. sa lahat ng panahon.. kung may aasikasuhin kang isang bgay.. nde mo magagawan ng paraan ang mga pending na activities mo sa ibang bagay.. at nadedelay ito.. hanggang sa mabulok ito.. o kaya malanta.. nalaman ko sa "the sims" na ang friends ay parang isang halaman.. na dapat inaalagan at dinidiligan palagi.. dahil kapag nakalimutan mo sa mahabang panahon na alagaan ito.. ito ay mamamatay.. at bka nde mo na maibalik.. masyado na ba akong maraming halaman na dinidiligan?

kahit gustohin ko mang alagaan lahat ng mga halaman ko.. at palaguin cla… nde ko ata kayang diligan araw araw ang mga halamang ito.. hay.. sakit sa ulo..

Posted in mga palabas | | | 2 Comments

Categories

Archives

Meta