Recent update

Subscribe to RSS feed

HULAAN

April 14th, 2007 by fountainpen

sana NAPADA ako sa mabatong lugar para magawa ko to…
sana NANITIK ako sa lalamunan para magawa ko to…
sana NAWIHA ako sa balat para magawa ko to…
sana NANGGAMBA ako ng jeep para magawa ko to…
sana NASUTOK ako ng karayom para magawa ko to…
sana NATUNSOK ako sa sikmura para magawa ko to…
sana NASAPO ako ng yosi para magawa ko to…
sana NALABIAN ako ng buto para magawa ko to…
sana NAKASKAS ako ng kutisilyo para magawa ko to…
sana NAPAMSAL ako sa pisngi para magawa ko to…
sana NARISA ang mga pinaghirapan ko para magawa ko to…

pero bakit ganito? nde nmn nangyari ang mga yun pero ginagawa ko ngayon to…. NAHULAAN mo na ba?

Posted in teleserye | | | 0 Comments

lagapak sa sahig

April 14th, 2007 by fountainpen

ang mga excitement ko papuntang japan ay lagapak sa sahig.. kung dati ay umaabot hanggang langit.. ngayo’y bumabaon sa lupa ang pagkasabik…

hindi nmn sa nde na ako tlga excited magpunta ng japan.. narealize ko lng tlga na sobrang mahal nya at kahit ako.. nde ko macontain ang mga gagastusin doon.. ticket at lodging pa lang.. ay dapat parang sumali ako ng gameknb at wowowee para lang makarating doon.. at nde pa kasama ang pagkain at mga bibilhin.. kahit na alam kong magiging masaya at kakaiba ang mga magiging sandali namin doon.. ay may mga pag-aalangan pa rin ako sa pagpunta doon.. nde mawawala sa isip ko ang SOBRANG mahal na mga gastusin.. well.. bahala na ang kapalaran naway maging masaya tlga ako doon.. at makalimutan ang problema…

ang excitement ko sa buhay ay lagapak sa sahig.. kung dati’y naha-high sa pananabik… ngayo’y hinuhukay ang lupa sa kalaliman ang interes...

nde ko alam kung papasa ba ako sa bridges at sa destimb.. dahil alanganin ako sa bridges.. at nangangamba kaming lahat sa destimb… tapos pupunta pa ako ng japan.. at wla akong tyansang makipagnegosasyon.. (as if meron).. potang buhay to.. patapon..

ang excitement ko … ay lagapak sa sahig… kung dati’y ganadong-ganadong gumising sa umaga.. ngayo’y gusto nang ma2log ng matagal na panahon at nawa’y nde na magising…

mahirap bang magsabi ng salamat? o kaya magtxt man lang ng salamat? o kaya ipakita man lang na nagpapasalamat ka.. nde ko maintindihan kung pano nangyari yun… masama ba ang loob ko? nde nmn cguro.. wlang thankyou.. naiintindihan ko nmn ang sitwasyon.. pero atleast sana nmn nagpasalmat ka.. ayoko sanang mabasa mo to.. late ng magpasalamat.. nagexpire na ang moment.. hahaha!

ang excitement ko.. ay may pag-asa pa.. kapag bumabaaon na sa lupa ang pagkasabik ay pilit na iaahon.. kapag nagbubungkal na sa lupa ang pagkasabik ay pilit na huhugutin.. kapag ayaw ng magpagising ng pagkasabik ay pilit na gigisingin… para lang makita ang ganda ng liwanag ng araw sa kinabukasan, ang ganda na maaaring mangyari sa hinaharap, ang mga magiging bunga ng mga problemang pilit kang ibininababa sa sahig… salamat sa pagkakataon.. naiintindihan ko naman.. hintay lang ako

Posted in teleserye | | | 0 Comments

pababa rin

April 3rd, 2007 by fountainpen

may isang bagay na nagpapasaya sakin
abot langit ang tuwa kung iicipin
hindi mapapantayan2x
at hindi mahihigitan

lingid sa kaalaman mo
`kaw lang ang nkakapagpaganito sa akin
ibang klase ka sa kakulitan mo
tanong lang.. kelan ko kaya to aaminin…

ano ba tlgang meron ka?
yang mga tawa mong nakakaloka
ang cute mong mukha
napakagandang nalikha

y _ s _ tayo sa agno
at bka masabi ko sayo
napapraning kse ako
. bka kse sumablay pa ko

. natatakot akong mangyari
. ang mga kinakatakutan ko
. kaya nde ko mawari
. ang mga sasabihin ko

. ok lang bang tumahimik na lang ako?
. at wag sabhn ang mga nadadarama ko?
. o maghintay ng walang hanggan
. hanggang mag-gets mo?

. kung nababasa mo to
. totoo at wlang halong biro
. hindi ako nakikipaglokohan
. seryosong tao lang

———————————-
sobrang lamig.. naiistress ako..

Posted in teleserye | | | 1 Comments

akyat ka tapos kaliwa…

April 3rd, 2007 by fountainpen

… nay nay, pano ko ba uumpisahan to?
ganto na lang palagi ang ginagawa ko
naiirita na ako sa sarili ko
ang pangit ng buhay ko

laging sablay
o kaya wlang kulay
minsan gusto kong makalimot sa problema ng buhay
minsan gusto ko lang…. hay…

ang saya ko kapag nakikita kita
lalu na kapag kasama kita
ang saya ko kapag kapiling kita
ganyan lang… gusto kasi kita

naguguluhan kase ako eh
uubra kaya ako kung sasabihin ko sayo na…
kapag nde ko naman nasabe
aabutin ako ng kamatayan, dahil eto ako eh.. mahina…

tanong na malupit
isang sagot mo lng, iyong masambit
kasiyahang madarama’y wlang kapalit
labi kong nakangiti, abot hanggang langit

anong isasagot mo?
hindi ko alam ang sasabihin mo…
anong isasagot mo?
maaari bang umepal sa buhay mo?

Posted in teleserye | | | 0 Comments

san pwedeng magtago?

March 13th, 2007 by fountainpen

saan ko ba pwedeng itago ito? itong entry na ito? d2 nlng cguro.. konti lng nmn ang bumabasa d2 eh at malamang ay wla ng nagbabasa nito dahil wla na akong masyadong isinusulat… cnasabi… at ibinabalita.. hahah.. okupado na masyado ang buhay ko para magawa pa ang mga bagay na ito…

str8 to the point tayo dapat dito..

simula ng nagsimula ang simula… dumami at sumaya… marami tlga… matapos nun…

may isang scientist na ginugol ang maraming taon sa research… only to find out.. na ito ay imposibleng mangyari at kahit anong gawin nya ay wla na tlga itong patutunguhan at nde na ito makatotohanan…

nasaktan ang scientist sa kanyang pagkabigo… masakit tlga kapag sa huli ay malalaman mo na lang na inuubos mo ang oras mo sa iisang bagay na wla nmng saysay…

matapos igive up ang eksperimento… nagbakasyon ang scientist at palipasin ang mga ilang araw para makalimutan ang kalungkutan sa dating eksperimento…

hanggang sa dumating ang araw na ayaw na nyang maging scientist at ayaw na nya ng kahit anong research at pageeksperimento… ang tanging gusto nya ay ang pumetix o magrelax ng mahabang panahon.. nde na cya interisado sa mga dati nyang gawain at ayaw na nyang makita ang mga ito…

ngunit mapagbiro tlga ang tadhana.. tila pilit lumalapit sa knya ang mga ito at wla cyang magawa kundi ang asikasuhin cla.. marami cla..

ito ay isang malabong istorya.. haha!

Posted in teleserye | | | 0 Comments

puzzle solution

January 23rd, 2007 by fountainpen

iisa ang goal… ang mapaghiwa-hiwalay ang mga piraso ng puzzle

npakahrap gawin.. napakatagal paghiwa-hiwalayin.. nakakangawit sa kamay.. pwedeng magsawa ka sa kakaiicip kung papano..

minsan darting sa punto na susuko ka na lang at maghihintay ka ng isang taong makakabuo nito at dun ka na lang magpapatuo kung papano.. para nde ka na mahihirapan at magpapakapagod sa pagiicip kung papano mo sosolusyonan ang puzzle na ito..

minsan kahit anong gawin mong ikot.. pihit.. suot.. ng mga piraso nito ay nde mo tlga makita kung papano ito magkakahiwa-hiwalay.. kahit na ipilit mong ipasok ang isang piraso sa kaugnay na piraso.. ay nde pa rin ito maihihiwalay..

nde kailangan gumamit ng pwersa sa pagdecifer ng puzzles.. kailangan ay iniicip ng mabuti at kailangan ng pasensya.. nde kailangan ng dahas at nde rin kailanan mandaya.. maraming oras.. maraming panahon.. ang tanong lng eh.. kaya mo bang magkalas ng puzzle buong araw? buong linggo? buong bwan? buong taon? habang-buhay?

hirap na akong magkalas sa puzzle.. parang gs2 ko ng sumuko.. nakakapagod na rin hawakan ito.. nakakangawit na.. minsan gs2 ko nlng ilaglag ito at kung sakaling may mangyari sa knya eh bigla ko cyang makalas.. kung pwede ko lng itanong kung papano ko cya madedecifer.. onti nlng tlga.. suko na ako sa puzzle na ito..

simple lang nmn ang goal.. ang mapaghiwalay ito… kahit anong gawin ko.. parang ayaw nyang pakalas eh.. nakakangawit na tlga.. nakakabwicit minsan dahil sa paulit ulit na senaryo na sumasambulat sa akin.. mga paulit ulit na mga pangyayari kahit na parang iba na ang technique na ginagawa mo.. dun at dun ka pa rin bumabagsak sa nde mo mawari na posisyon ng mga piraso.. suko na ako sa puzzle na ito…
sana lang ibigay mo na ang solusyon sa puzzle mo.. pwde?

Posted in teleserye | | | 1 Comments

hangover

December 16th, 2006 by fountainpen

         (nabablangko)             ako…..

Posted in teleserye | | | 0 Comments

imposible na nga ba?

November 27th, 2006 by fountainpen

imposible na nga ba?
imposible na daw
imposible nang mangyari
imposible nang magawa
imposible nang ituloy
imposible nang idugtong
imposible nang balikan
imposible nang asahan
imposible nang makamit
imposible nang maulit
naway posible pa sakin…

Posted in teleserye | | | 1 Comments

naglolokong blog…

November 17th, 2006 by fountainpen

sana lang makarating ako ng masmaaga.. sana lang ay maabutan ko pa.. sana lang ay hindi ako huli.. sana magawa ko ito ng tama.. sana ay hintayin mo ako.. sana ay paabutin mo man lang ako.. sana ay pakinggan mo ako.. sana may mangyaring milagro..

hindi ko masked ang sarili.. sa dami ng ginagawa.. nakakabwicit ang buhay.. kung kelan nga nmn.. sinasadya ng tadhana.. mapaglarong tadhana.. nakakapikon na tadhana.. nakakainis na tadhana.. tanginang tadhana yan.. ayoko na ng ganitong tadhana..

kumusta ka nmn? sanay napatawad mo na ako.. dahil gusto ko sanang humingi ng tawad ng pormal na.. pending na itong sorry na ito.. nde ko maalala kung nakapag-sorry ako sayo o nakalimutan ko na lang na malaki ang kasalanan ko sayo.. bka nde pa kse sobrang ang bigat ng kalooban ko.. kung nababasa mo ito.. sorry.. from the bottom of my heart.. isa akong gago.. patawad.. masasabi ko rin sayo ito ng harapan pagdating ng panahon.. sana before xmas..

nalilito ako.. sobra.. ano ang uunahin ko.. mahirap na ang buhay ngayon.. kalat kalat ang ginagawa ko.. kung ano ano na lang.. leche.. kailangan ko na tlgang magbakasyon para lang mareboot na tong systema ko.. ang wish ko lng nitong xmas eh ang mga naunang tala na naway matupad ito masaya na ako.. nde lang masaya.. sobrang saya.. sobrang tuwa.. sobrang nagpapasalamat.. sobrang ayos.. sobrang maiiyak sa saya.. mapapatalon sa galak.. mapapawoohooo!! sa excitement.. at higit sa lahat.. lalagnatin ng sobra..

Posted in teleserye | | | 0 Comments

ang bakasyon

October 10th, 2006 by fountainpen

magbabakasyon muna ako.. paalam!

Posted in teleserye | | | 0 Comments

« Previous Entries

Categories

Archives

Meta